Griezeltocht 2013, 16 november: "Het oordeel der Raven"
In de polders rondom Leuth hebben zich vroeger raadselachtige taferelen afgespeeld. Zo hadden we vroeger de buurtschappen “De zandbult”, ”Mosqouw” en “Estul”. De buurtschap Estul lag aan de Hollandse kant van de grens in het midden van de driehoek Zyfflich, Mehr en Leuth. Toentertijd werd over Estul ook heel minachtend gesproken, omdat er meer vreemde figuren woonden, zoals de gebroeders Raaf!
Het was niet pluis in Estul en iedereen in de omgeving wist wie daar rondspookten: de gebroeders Raaf. De jongste was rechter en de oudste advocaat. Jarenlang hadden ze kwade zaken gedaan en wisten ze precies waar de mazen van de wet het nauwst en waar ze het wijdst waren. Zo hielpen ze de slechte en lieten ze de goedgelovige en eerlijke mensen tegen de lamp lopen.
De gebroeders Raaf woonde in hetzelfde huis en voerden samen hun praktijk uit. Als je 's avonds voorbijkwam en je had de durf om goed te luisteren kon je ze te keer horen gaan. Ze bespraken de streken die ze zouden uithalen, tot ze erbij in slaap vielen.
De jongste Raaf: “De rechter”, was in het begin een streng maar rechtvaardige man. Zijn “duivelse” broer wist hem met “vergiftige”en listige woorden over te halen tot een eerste verkeerde daad. Als een langzaam werkend gif verloor “de Rechter” het oog voor eerlijkheid en rechtvaardigheid en liet geld bepalen wat de waarheid was. Met deze wanpraktijken hadden de twee broers zoveel geld verdiend, dat ze ervan overtuigd waren dat het geld bij hun thuis niet meer veilig zou zijn. Aangezien “De Raven” door hun praktijken meer vijanden dan vrienden hadden, waren ze wel bang geworden dat het tij vroeg of laat tegen hen zou keren. En dat een overval bij hun thuis eerder regel dan uitzondering zou zijn.
“De Raven” besloten daarop dat het veiliger was om het geld te begraven. In een weiland tussen Leuth en Estul, waar het “vergiftige verdiende” geld begraven ligt is er in jaren geen gras meer gaan groeien! Om alle sores die ze samen op hun hals hadden gehaald een klein beetje te vergeten grepen de gebroeders steeds vaker naar de fles. Echter, eens hadden ze zoveel gedronken, dat ze niet meer wakker werden. "Nu zullen we geen last meer van hen hebben," dachten de mensen in Estul. Helaas, de beide broers hadden geen groter plezier gekend, dan het plagen van hun medemensen. Met hun kwaliteit van spoken, ging hun dat goed af.
In die tijd was het een schraal veld, waar de weg van Leuth naar Estul doorheen liep. Overdag was het er erg stil, een jager, met het geweer onder de arm, een weitas over de schouder en een patrijshond naast zich, loerde er op de hazen. Over de weg reed zo nu en dan een sjees voorbij, of er kwam een boer voorbij die naast zijn zwaarbeladen paard met wagen liep.
Na zonsondergang echter was het gedaan met rust. "De dag is voor jullie, maar de nacht is voor ons," dachten de gebroeders Raaf en begonnen met spoken. Wie 's avonds of 's nachts die weg nam, hoorde mysterieuze voetstappen achter zich, zonder dat hij iemand zag. Werd je bang, dan stapte je vlugger door, dan liepen de onzichtbare achtervolgers ook sneller. Als je op het laatst op een lopen zette, hoorde je het schaterende gelach van “de Raven”, dat van alle zijden tegelijk scheen te komen.
Ook rijtuigen en ruiters lieten ze niet rustig voorbijgaan, wat mensen niet konden waarnemen, zagen de paarden, die sloegen dan op hol en menig ruiter tuimelde van de bok of uit het zadel. De koetsiers wisten wel beter en ze deden dan geen moeite om de paarden in te houden. Legden de dieren de oren in de nek, beten ze onrustig op het bit, sloegen ze met de staart of sprongen ze terzijde, dan gaven ze hun de vrije teugel om maar zo snel mogelijk van de plaats des onheil af te komen. Als een rijtuig dan hotsend en botsend over de oneffen weg ratelde, hoorden de inzittenden duidelijk het luide lachen van de twee kwade broers...
Aangezien de kist met geld nooit door iemand gevonden is, is het zeer waarschijnlijk dat de gebroeders Raaf blijven spoken tot in eind der tijde…
Houd tijdens de Leuthse griezeltocht dus sterk rekening met de streken van de broers.
Auteurs: Herbert Tinnissen & RichardCgers